وقتى كه مشركين و دشمنان اسلام ، تصميم قطعى گرفته بودند كه با يك هجوم عمومى آن حضرت را بكشند در شبى كه بنا بود اين تصميم عملى شود به امر خدا على را در بستر خود خواباند و از مكّه به مدينه هجرت فرمود ، و على شجاعانه ، و فداكارانه در جاى پيغمبر خوابيد و در شأن او اين آيه نازل شد : ( وَمِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِى نَفْسَهُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللّهِ ) « 1 » در اين دوره ، حكومت اسلامى به زمامدارى شخص پيغمبر تأسيس شد ، ايشان به پادشاهان بزرگ نامه نوشت و آنها را به اسلام دعوت كرد ، و بيشتر احكام مربوط به اداره‌ى اجتماع و سياست ، و امور مالى ، و نظام جهاد و دادگسترى و امر به معروف و نهى از منكر و قوانين عائله و زناشويى و ازدواج و طلاق و حدود و روزه‌ى ماه رمضان و تحريم ربا و شراب و قمار و ازدواج با محارم و دستورات اخلاقى و انسانى و غيره در ضمن اشتغالات عمده و بزرگى كه پيغمبر داشت نازل گرديد و ابلاغ و اجرا شد و در اين دوره حدود و شخصيت اسلامى جامعه‌ى اسلامى مشخص گرديد ، برادرى و اخوت اسلامى پىريزى و برقرار شد ، عالىترين نظام مالى و اجتماعى و سياسى كه در همه جاى دنيا بىسابقه بود به وجود آمد ، رژيم‌هاى استبدادى و استضعاف و حكومت فردى و بشر پرستى محكوم شد و جهاد با كفار نه به منظور فتح شهرها و كشورگشايى بلكه به منظور آزاد كردن ملل از يوغ حكومت‌هاى استعمارگر و اعلان حقوق بشر و مساوات

--> ( 1 ) . بقره ، 207 ؛ بعضى از مردم ( با ايمان و فداكار ، همچون على ( ع ) در « ليله المبيت » به هنگام خفتن در جايگاه پيغمبر ص ) ، جان خود را به خاطر خشنودى خدا مىفروشند .